Ik ben alweer een tijdje terug uit Val Thorens, maar ik moet toch nog even wat kwijt over het stereotype persoon dat op wintersport gaat.
Gemiddeld genomen is wintersport namelijk nog steeds redelijk duur (zeker als je het “voor erbij” doet), wat betekent dat er, ook weer gemiddeld genomen, redelijk wat rijkelui zijn. Nu heb ik niets tegen mensen met geld hoor, ik loop zelf tenslotte redelijk het risico er zelf één te worden als ik klaar ben met m’n studie, maar voor arrogante yuppen heb ik een hele lage verdraagzaamheid.
Op de piste zijn ze voornamelijk te herkennen aan dat arrogante kwallerige gedrag. Zelf op hun smoel gaan, je van achteren onderuitscheppen en dan ook nog eens kwaad zijn dat je niet aan de kant ging (ja Bas, ik heb het over die Fransoos van jou). En waarom vinden skiërs en snowboarders het zo cool om uitgeputte beginners, die ergens aan de rand bij een chalet zitten te wachten op nog uitgeputtere beginners onder de sneeuw te gooien door net voor ze een flink remmende bocht te maken? Scheuren dit soort mensen ook door plassen voor bushokjes?
Het ergste vind ik nog wel de wachtrij voor de lift. Met een snowboard is dat sowieso al niet de fijnste plaats om te zijn, maar al die opdringerige skiërs om je heen, die op je snowboard gaan staan, of simpelweg je draaicircel blokkeren maken het er allemaal niet beter op. Ritsen is een concept dat ze in een wintersportgebied ook niet helemaal begrepen hebben. Voordringen des te beter. Ik ben een aantal keer blij geweest dat ik mijn board gehuurd had, want echt zorgvuldig omgesprongen met andermans materiaal wordt er in zo’n wachtrij ook niet. Bas bijvoorbeeld (ja alweer), had de pech dat er een wat oudere man voor hem bedacht dat hij toch maar om wilde draaien, waarna hij dat zonder het op z’n minst even te vragen duidelijk dacht te maken door zijn skistok in Bas z’n snowboard te rammen.
In ieder geval levert zo’n wachtrij genoeg vermaak voor de wachtende sadist als mijzelf. Ik heb me prima vermaakt met het dwarsbomen van voordringend tuig door mijn board overdwars te gooien, mijn voet voor hun voordringende poten te planten, of mensen er gewoon ronduit op aan te spreken.
Ja, wintersport is leuk, maar die egocentrische overgebruinde opgetutte yuppen mogen wat mij betreft lekker thuis blijven. Je bent daar tenslotte niet alleen niet voor je eigen lol.
Ik ben weer terug, alweer een paar dagen. Zo’n weekje wintersport is echt heerlijk. Even niets aan je hoofd dan koude sneeuw en zonnebrandcrème. Niets om handen dan een paar handschoenen.
